Kapitalizm, doğuştan, yenilenebilir enerjiye elverişli değildir ve gerçek aşkı, fosil yakıtlarını asla terk etmeyecektir. Kapitalizmin süregiden doğanın insancıllaştırılmasının devam edeceğini iddia eden çıkabilir, ancak bunun sadece daha kirli fosil yakıtlarla yürütüleceğini eklemek durumundadır. Bu, Fish’in parlak yeşil arkadaşlarının oldukça saf olduğunu ortaya koymaktadır.
RSS ideolojisinde vücut bulan Hindistan faşizminin özgün özelliği, teokratik Hindu devleti veya Hindu Krallığı kurma hedefindeki Hindutva veya diğer bir deyişle saldırgan ‘Hindu milliyetçiliği’dir. Ancak açık bir şekilde görüleceği üzere, bu milliyetçilik, ulusal burjuva çıkarları koruma uğruna yıkıcı savaşlar yürüten klasik faşizme göre farklılıklar içerir.
Faşist şeflik rejimine geçişin sağladığı temel tarihsel eşikleri genel hatlarıyla hatırlatmak gerekirse, 20 Temmuz 2015 Saray darbesinden itibaren rejimin faşist politik İslamcı restorasyonu hızlanmıştır. 15 Temmuz 2016 Fethullahçı askeri darbe girişimini “Allah’ın lütfu” nitelemesiyle karşılayan faşist şef, bastırılan darbeyi OHAL ve KHK’lar yoluyla yeni rejimin restorasyonuna hız kazandıracak bir kaldıraca dönüştürmüştür. Hile ve zorbalığın kazandırdığı…
Karşı devrimci işgalci savaşı seyretmek, Erdoğan faşizminin değirmenine su taşır, savaşın kitleler üzerindeki şovenist etkisiyle kitle tabanının ve siyasi etkisinin güçlenmesini, keza devrimci demokratik güçleri ezebilmesini kolaylaştırır. Bu politika 1. Emperyalist Paylaşım Savaşı’ndaki Kautsky’ci merkezci tavrın benzeridir. Savaşı sol adına doğrudan destekleyenlerin şovenizmini, merkezcilerin çekimser kalma tavrı da güçlendirmiş, onlara yaramıştı.
Görüldüğü üzere pek çok farklı şekilde, neoliberal bireyciliğin parçaladığı topluluklar tekrar bir araya geliyordu. Böylece bölgesel meclisler, insanların maddi destek ihtiyacının doğal ifadesi haline geldiği kadar, açığa çıkan yeni durumu kolektif olarak ilerletmek ve taleplerini formüle etmek için bir mekan arzusu haline de geldi. Ülke genelinde inkar edilemez bir öncelik açığa çıktı: Anayasanın yeniden yazılması gerekiyordu.
Ayaklanmaya katılan kadınlar tıpkı İranlı kadınlar gibi, başörtülerini çıkartarak, kent meydanlarında salladılar, cins özgürlükçü taleplerini de yükselttiler. Böylece politik İslamcı gerici rejimin kadınları köleleştiren dayatmalarına karşı isyan ettiler. Kadınlar, gerici diktatörlüğün başı El Beşir’in devrilmesinden sonra sivil geçiş hükümetinin kurulması amacıyla yapılan eylemlere de katıldılar.
Böyle bir sınıf bilinci için devrimci örgütlerin ilkin dünyanın her yanında bir ayaklanma potansiyelinin biriktiğini kavramaları ve bu potansiyeli açığa çıkarmaya aday devrimci bir hazırlık içinde olmaları gerekir. Bu, mücadelenin bütün araç ve biçimlerini kullanmada tecrübe biriktirmeyi şart koşar. Günümüzde bir mücadele ve örgüt biçiminden diğerine bir anda geçilebilmektedir.
Yalnızca maliyetin 75 milyar mı 118 milyon TL mi olduğuna, kaç yılda ödenebileceğine ya da kara geçip geçmeyeceğine odaklanmak yerine hem cebimizden hem ‘çevre’mizden çıkacakların çok boyutluluğuna ve çeşitliliğine odaklanmak, emeğimizin ve doğamızın sömürü mekanizmalarının birliğini görmek, mücadeleyi de bu çok yönlü ve bütüncül yanıyla kurmak çok önemli.
Kadın grevinin bir başka önemli noktası ise; sadece işyerlerinde -fabrikalar, okullar, bürolar vs.- değil, kadınların ürettiği ve var olduğu her alanda iş bırakması. Grev çağrısını yapan kadın örgütlerinin sıkça kullandığı bir ifade şu: Kadınların hayattan çekilmesi durumunda ne olacağını gösterelim. Bu fikir, işyerlerindeki ve evlerdeki kadın emeğinin değerinin ne olduğunu hem kapitalist devlete hem patrona hem de kadınların evdeki patronları erkeklere hatırlatmak istiyor.