Emekçi sol hareketin devrimci, demokratik ve ilerici bölüklerinin Kürt ulusal demokratik hareketinin yeni politik hattı ve yol haritasına dönük farklı değerlendirme ve eleştirileri olsa da, süreçle güncel siyasal sorumlulukları gereği ilişkilenme görevleri bulunuyor. Kürt halkının ulusal demokratik taleplerinin kabulü, adil ve demokratik barış mücadelesinin Türk halkına, Türkiye işçi sınıfı ve ezilenlerine taşınması ve büyütülmesi ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı ilkesini savunmada tutarlılık ve demokratik duruşun gereğidir.

"Barış ve Demokratik Toplum Manifestosu"nun girişinde kullanılan "yeniden yapılanmaya doğru giderken..." ifadesi, içerisinde hareket edilen tarihsel anı tanımlıyor. Kabul ve ilan edilmiş bir "manifesto" var olduğuna göre, "yeniden yapılanma"nın başlamış bir süreç olduğunu vurgulamak doğru olur. Barış ve Demokratik Toplum Manifestosu yeniden yapılanmanın teorik temelini olduğu gibi programatik çerçevesini, gerçekleştirme stratejisini ve hatta temel taktiğini de tanımlıyor. Örgüt modeli, kadro yapısı ve bir bütün olarak örgütsel yapılanma ise henüz açık tutuluyor; A. Öcalan bunları "aceleye getirmemek" gerektiği görüşünde.

"Silah bırakma" ve "örgütsel fesih"te cisimleşen PKK 12. kongre kararları ve Süleymaniye'deki silah yakma töreni, "barışın tesisi" ve "devletin demokratik dönüşümü" hedefine ne düzeyde ulaşacağına, imha, inkar ve asimilasyonla karakterize olan Kürt sorununun çözümü açısından neler yaratacağına dair belirsizliğini sürdürürken, emekçi sol saflarda büyük bir coşkuyla karşılandı. Bu tasfiyeci ideolojik-politik propagandanın ilk sesleri Kürt halkımızın kolektif hakları temelli mücadelenin "demokratik yol ve yöntemlerle" sürdürülmesi, sorunun "meclis zemininde" çözümü vurguları, gerillanın Süleymaniye'deki "ateş"ine yapılan güzellemeler ve "Türkiye demokrasisinin önünün açıldığı" analizleri oldu.

"Barış Ve Demokratik Toplum Manifestosu"nda Abdullah Öcalan Kürt ulusal demokratik hareketinin yeni programının köşe taşlarını ortaya koydu. "Demokratik toplum sosyalizmi" olarak kavramlaştırılan yeni programatik amaç, bilindiği gibi, PKK 12. Kongresi'nde resmen kabul edilmişti.

Barış ve Demokratik Toplum Manifestosu, PKK ve önderi Öcalan'ın İmralı sonrası marksizm reddiyesinin bazı açılardan daha da geriye giden bir versiyonu. Öcalan'ın Manifesto'da yer alan marksizme dair reddiyesinin temel hatları, "Sümer Rahip Devletinden De­mokratik Cumhuriyete Doğru" başta olmak üzere İmralı sonrası değişik çalışmalarında yer almıştı.