Marx ve Engels kapitalizmin insan-doğa ilişkisinde metabolik yarığa ve ayrılığa yol açtığını açıkça tarif ettiler. Komünizmin, doğaya zarar vermeyecek bir üretim tarzını geliştirmesi ve insan-doğa birliğini bu kez üst düzey- de gerçekleştirmesi gerektiğini vurguladılar. Kapitalizmin yarattığı maddi nesnel koşulların, insan-doğa ayrılığını ve metabolik yarılmayı gidermeye, insan-doğa birliğini sağlamaya ve ekolojik kurtuluşu gerçekleştirmeye elverişli olanaklar yarattığını...
Oportünistler Marksizm, sosyalizm ve devrimcilik adına inatçı bir coşkuyla günümüzün devrimci program ve stratejisi ile yüz yıl önce ilan edilen burjuva cumhuriyetin kuruluşu arasında tarihsel süreklilik bağı kurmaya çalışıyorlar. Burjuvazi ile ilişkilenme ve ondan miras devşirme tutkusunun İkinci Enternasyonal’in üretici güçler teorisine kadar uzanan derin tarihsel ve teorik kökleri var. Menşevikler Rus burjuvazisinin karşı devrimci niteliğini...
GSYİH açısından eşitsiz gelişme ve sonuçları: Emperyalist çağda Çin’in dünya GSYİH’sındaki payı, verili yıllarda yüzde 8,9’dan (1913) yüzde 4,5’e (1950) geriler ve sonrasında 1973’te yüzde 4,6’ya ve 20. yüzyılın sonu (1998) itibariyle de yüzde 11,5’e çıkar. 20. yüzyılın sonu itibariyle Çin, GSYİH bazlı dünya ekonomisinde ABD’den sonra 2. sırada yer alır. ABD, verili yıllar bakımından 1870’de...
1990’ların başında, dünya ölçeğinde, komünist ve devrimci hareketlerin, Marksizm ve sosyalizm iddialı akımların hepsi, nesnel olarak, yapısal bir krizle karşı karşıya kaldılar. Revizyonistlerin egemenliğinde içten çürüyen Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı ülkeleri hızla çöküp dağılmış, sosyalist Arnavutluk ise uğursuz bir yenilgiye maruz kalmıştı. Dünya burjuvazisi “tarihin sonu” naralarıyla kesin zaferini ve kapitalizmin ebediliğini ilan ediyordu...
Modern revizyonist SSCB ve Varşova Paktı'nın çözülüş, çöküş ve tasfiyesi, "soğuk savaş"ın emperyalist batınının zaferiyle sonuçlanması, Arnavutluk'ta karşı devrim vb. '89-'91 dönemecinde sosyalist mücadele tarihinin bir dönem kapanır. Tekelci kapitalizmin emperyalist küreselleşme atağının dünyanın çehresini belirler hale gelmesi de zamandaş gerçekleşir. Bu iki eksendeki gelişmeler dünya çapında koyu bir gericilik ve karşı devrim dalgasının itici...
“Tüm zaman boyunca hep sadece sistematik ve planlı bir hazırlıktan söz ettik, fakat bununla kesinlikle otokrasinin ancak ve yalnız kurala uygun bir kuşatmayla ya da örgütlü bir taarruzla yıkılabileceğini söylemek istemiyoruz. Böyle bir anlayış saçma bir doktrincilik olurdu. Tam tersine: otokrasinin, onu her yandan tehdit eden herhangi bir kendiliğinden patlamanın ya da önceden görülmeyen politik...
Sosyalist sözcüğünün ilk kez R. Owen’cı bir yayında kullanılması, kelimenin siyaset alanında ütopik sosyalistlere mal edilmesini beraberinde getirdi. Marx ve Engels bilhassa siyaseten ortaya çıktıkları dönemde ütopik sosyalistlerle aralarına duvar çekerken ‘sosyalist’ kelimesini genellikle negatif bir içerikle ele aldılar. Komünizm kelimesi de aynı sıralarda dolaşımdaydı ancak komünizm şu ya da bu siyasal çevreye mal edilmiş...
Ekim devrimi, sovyetleri devlet biçimi olarak alıp sürdürmekle, Paris Komünü’nü izledi. Rusya’da işçiler, sovyetleri ilk olarak 1905 devriminde Petersburg, Moskova ve başlıca işçi merkezlerinde ayaklanma organları olarak, işletme ve bölge esasına göre kurdular. İşçiler, Şubat devrimiyle birlikte, yeniden İşçi ve Asker Vekilleri Sovyetleri’ni ayaklanma organları olarak yaratınca, Lenin devlet biçimi olarak sovyet, komün, konsey tipi...
Adından başka sosyalistliği kalmayan kampın 1990’lı yıllarda kendi içine çökmesinin ardından başlayan ulusal çatışmalar, ulusal sorunlara sosyalizmin çözüm getiremediği iddiasının prim yapmasına neden oldu. Materyalist diyalektikten, sınıf mücadelesi gerçeğinden uzak bir iddiaydı bu. Yıkımla birlikte ulusal çatışmaların kimi yerlerde bir boğazlaşma düzeyine yükseldiği doğruydu, fakat bunun bu ülkelerdeki sınıf mücadelesinin tezahürü olduğu da bir o...